به خنجر گر برارند دیدگانم         در آتش گر بسوزند استخوانم

اگر بر ناخنم نی بکوبند            نگیرم دل ز یار مهربانم

 

غریبی سخت مرا دلگیر داره                فلک بر گردنم زنجیر داره

فلک از گردنم زنجیر بردار                    که غربت خاک دامن گیر داره 

 

به قبرستان گذرکردم صباهی                شنیدم ناله و افغان آهی

شنیدم کله ای با خاک می گفت           که این دنیا نمی ارزد به کاهی